تنظیم قرارداد با هوش مصنوعی؛ پیش‌نویس اجاره‌نامه، قرارداد کار و همکاری

بیشتر قراردادها این بخش‌ها را دارند؛ پیش‌نویس را با همین فهرست چک کنید:

1. مشخصات طرفین: نام کامل، کد ملی، نشانی و شماره‌ی تماس؛ برای شرکت، شماره‌ی ثبت، شناسه‌ی ملی و صاحبان امضای مجاز.
2. موضوع قرارداد: دقیق و بدون ابهام؛ مثلاً نشانی و پلاک ثبتی ملک یا شرح کامل خدمات و خروجی‌ها.
3. مبلغ و نحوه‌ی پرداخت: مبلغ کل، اقساط، سررسیدها و روش پرداخت.
4. مدت: تاریخ شروع و پایان و شرایط تمدید.
5. تعهدات هر طرف: چه کسی، چه کاری را، تا چه زمانی انجام می‌دهد.
6. فسخ: در چه شرایطی و با چند روز اطلاع قبلی هر طرف می‌تواند قرارداد را فسخ کند.
7. وجه التزام: جریمه‌ی تأخیر یا تخلف با مبلغ یا روش محاسبه‌ی روشن.
8. قوه‌ی قاهره: اتفاق‌های خارج از اختیار طرفین، مثل سیل یا زلزله.
9. حل اختلاف: مذاکره، داوری یا مراجعه به مرجع قضایی.
10. پایان قرارداد: نشانی برای ابلاغ، تعداد نسخه‌ها، امضای طرفین و شاهدان.

قانون مدنی (ماده‌ی ۱۹۰) چهار شرط اساسی برای صحت معامله می‌شمارد: قصد و رضای طرفین، اهلیت آن‌ها، موضوع معین و مشروع بودن جهت معامله. از مدل بخواهید پیش‌نویس را با این فهرست مقایسه کند و هر بخش جاافتاده را نام ببرد.

قرارداد کار تابع قانون کار است و شرطی که امتیازی کمتر از قانون به کارگر بدهد اعتبار ندارد؛ پیش‌نویس را از این نظر هم بررسی کنید. معامله و اجاره‌ی ملک معمولاً در بنگاه املاک یا دفتر اسناد رسمی و روی فرم‌های رسمی انجام می‌شود؛ پیش‌نویس هوش مصنوعی آنجا برای فهم شرایط به کار می‌آید، نه به‌جای فرم رسمی.

اگر طرف مقابل قرارداد را آماده کرده است، PDF آن را در گفتگو پیوست کنید و بگویید کدام طرف هستید. برای یک بند مشخص، ابزار توضیح بند قرارداد سریع‌تر است. این بندها بیشتر از بقیه دقت می‌خواهند:

• اسقاط کافه‌ی خیارات: بسیاری از حق‌های فسخ را، حتی وقتی ضرر زیادی کرده باشید، کنار می‌گذارید.
• وجه التزام یک‌طرفه یا سنگین: جریمه فقط برای یک طرف تعیین شده یا با مبلغ قرارداد تناسب ندارد.
• فسخ یک‌طرفه: فقط یکی از طرفین بدون دلیل یا اطلاع قبلی حق فسخ دارد.
• تمدید خودکار: قرارداد بدون امضای دوباره ادامه پیدا می‌کند.
• چک یا سفته‌ی تضمین بدون اینکه نوشته شود بابت کدام تعهد است.
• عدم رقابت گسترده یا انتقال کامل مالکیت فکری بدون پرداخت.
• کلمه‌های مبهم مثل «در اسرع وقت» یا «کیفیت مناسب» به‌جای تاریخ و معیار مشخص.

برای قراردادهای بلند، تحلیل و خلاصه PDF را ببینید.

هوش مصنوعی متن مرتب و قابل فهم می‌نویسد، اما وکیل نیست و از جزئیات ماجرای شما، عرف محل و آخرین تغییرات قانون خبر ندارد. پیش از امضا:

1. پیش‌نویس را به وکیل، مشاور حقوقی یا دفتر اسناد رسمی نشان دهید، به‌خصوص اگر مبلغ زیاد است یا تعهد طولانی‌مدت می‌سازد.
2. ماده‌ها را چک کنید. مدل‌ها گاهی ماده‌ی اشتباه یا منسوخ نقل می‌کنند؛ متن قانون را از منبع رسمی مثل سامانه‌ی ملی قوانین و مقررات بخوانید.
3. بپرسید فرم رسمی یا ثبت در دفترخانه لازم است یا نه، به‌خصوص در معامله‌ی ملک.
4. چیزی را فقط چون «حرفه‌ای به نظر می‌رسد» امضا نکنید.

1ai هیچ تضمینی درباره‌ی درستی، کامل بودن یا قابلیت اجرای متنی که با آن می‌نویسید نمی‌دهد. اگر وکیل هستید، صفحه‌ی هوش مصنوعی برای وکلا را ببینید.

Claude معمولاً فارسی رسمی و دقیق‌تری می‌نویسد و قراردادهای بلند را با حوصله می‌خواند. GPT در ساختن چک‌لیست، جدول تعهدات و نسخه‌های مختلف یک بند قوی است و Gemini برای فایل‌های خیلی بلند مناسب است.

درباره‌ی حریم خصوصی: نام، کد ملی، شماره‌ی حساب و نشانی را در گفتگو ننویسید. با جای خالی کار کنید و اطلاعات واقعی را بعداً در Word وارد کنید. بیشتر در راهنمای حریم خصوصی.

گفتگوی 1ai متن می‌دهد و فایل Word یا PDF نمی‌سازد. برای نسخه‌ی قابل امضا:

1. از مدل بخواهید متن نهایی را بدون علامت‌های Markdown و با بندهای شماره‌دار بنویسد.
2. متن را در Word یا Google Docs بچسبانید، جهت پاراگراف را راست‌به‌چپ کنید و یک قلم فارسی خوانا انتخاب کنید.
3. جای خالی‌ها را پر کنید و جای امضای طرفین را پایین هر صفحه بگذارید.
4. نسخه‌ی نهایی را از همان برنامه PDF بگیرید یا چاپ کنید.

برای نامه‌های همراه قرارداد، ابزار نامه‌ی اداری و برای دعوای ناشی از قرارداد، نوشتن دادخواست با هوش مصنوعی را ببینید.